Uruguay-Ushuaia


Op 16 februari 's morgens om 05.00 uur verlieten we Piriapolis in Uruguay om naar Argentinië te varen. De eerste aanloophaven is Mar del Plata en dat is ook de enige haven aan de Argentijnse kust waar je met een jacht goed kan liggen (er is een Marina) en waar ook nog het een en ander aangeschaft kan worden voordat je voor weken of maanden de bush-bush in gaat. Hier kan je ook uitgebreid voedsel inslaan.

De Oostkust van Argentinië is wel zo'n 1500 mijl lang. IJmuiden-Lissabon bijvoorbeeld. is maar 1100 mijl. Daar vergis je je in als je denkt er bijna te zijn. Er zijn een paar mogelijkheden om enigszins veilig te liggen als er storm op komst is. De eerste na Mar del Plata is Quequen/Necochea. Daar hebben we zelf een paar dagen aan een viskotter gelegen. We lagen daar goed en werden niet weggepest. Voorzieningen voor jachten zijn er niet. De volgende mogelijkheid is San Blas. Je moet daar voor het dorp op nogal diep water ankeren dus ideaal is het zeker niet. Maar onze vrienden Paul en Marietta ontdekten tegenover het dorp een veilige ondiepe ankerplaats tussen de flamingos. Ze noemden het Caleta Nije Faam.

Dan is er Golfo Nuevo bij Puerto Madryn maar daar lig je niet echt beschut. Het is een heel grote baai. Bovendien schijn je niet welkom te zijn bij de toeristen-boten die walvissen gaan spotten. Die zien je als concurrent. De volgende twijfelachtige kans is Bahia Janssen. Daar lig je alleen voor westenwinden goed. Camerones schijnt nu een goede mogelijkheid te zijn. Er is een nieuwe pier waarachter je beschut kunt liggen. Dan is er Caleta Sara maar dat is erg ondiep en met Noordelijke winden loopt er deining naar binnen. Er is een cafe en de mensen schijnen erg behulpzaam te zijn.

De enige echt beschutte Caleta is Horno. Bij LWS staat er nog zo'n 2,5 meter water en er komt vrijwel geen deining binnen Er is hier echter helemaal niets qua voorzieningen. Wel een mooi oergebied.

Het volgende stuk van 700 mijl naar Stateneiland is het meest onbeschut. Het is voor zeilers een onherbergzaam vaargebied. In dit gebied komen ook met grote regelmaat heftige depressies langs en er is geen schuilplaats waar je in die 5 a 6 dagen veilig kunt liggen. Alleen in geval van nood zou je Deseado, San Julian of Santa Cruz aan kunnen doen. Maar die havens zijn zo gecompliceerd en met zoveel getij (meer dan 10 meter) dat ze sterk af te raden zijn zonder goede plaatselijke informatie over de zandbanken e.d..

We zijn nu onderweg naar Stateneiland, naar Puerto Hoppner. Dit is ook een geweldig beschutte inham op een eiland waar niemand woont. Er is in een volgende baai alleen een post van de Prefectura. We denken daar een paar dagen te blijven en bij een goede wind gaan we dan (in etappes) verder naar Ushuaia.

Kortom, dit is een van de meest onherbergzame zeilgebieden die je je voor kunt stellen. Je bent overal moederziel alleen en erg op jezelf aangewezen. Het is dan ook het gebied van de "Furious Fifties".

Peter